HISTORIA POLAR DISTANS

Tłumaczenie: Magdalena Pałasińska

Pod koniec lat 90-tych miłośnicy psów polarnych zaaranżowali wyścig długodystansowy na odcinku około 300 km. Wyścig został nazwany Trasą techniczną aby zaproponować wyścig dla czystych ras psów północnych oraz sprawdzać ich możliwości.

Start i meta była w Femundtunet w Norwegii i ścieżki trasy przebiegały przez Norwegię oraz Szwecję. Wyścigi te zakończył się jednak po dwóch latach, a następnie niektórzy szwedzcy maszerzy postanowili wznowić zawody, tym razem w Szwecji, jednak ideą była koncepcji, która miała na celu testowanie sprawności czystych ras psów północy.

Narodziny koncepcji Polar Distans

Pierwszy POLAR DISTANS rozpoczął się w marcu 2001 roku, start i meta znajdowały się w Mörkrets Fjällgård, miejscowość około 30 km na zachód od Särna. Było tylko w sumie 10-ciu zawodników w pierwszym wyścigu. Zwycięzcą pierwszej edycji w stylu Pulka była Annika Karlsson, a w stylu nome Kristin Esseth. Mörkrets Fjällgård nie był idealnym miejscem do zrealizowania tego wyścigu ponieważ była to jedna wielka biała plama na mapie kraju. Tak więc w 2002 roku wyścig został przeniesiony z Camping Särna do Särna, (zarówno meta jak i start).

Ta pozornie mała zmiana trasy dała wielkie możliwości rozwoju wyścigów, dzięki czemu liczba zawodników wzrastała, co rzutowało na doskonały rozwój możliwości ras biegających w tych zawodach.  W 2009 roku na starcie stawiło się aż 46 uczestników.

W 2003 roku trasa wyścigu liczyła 150 kilometrów, jednakże po kilku latach ten dystans został zwiększony do 160 kilometrów i taka jest do dziś.

Polar Distans odbywa się na tresie 160 km i 300 km, przy czym dystans 160 kilometrów początkowo traktowano raczej jako rekrutacje do PD 300, jednak szybko okazało się, że wielu maszerów nie miało czasu i sposobności, aby trenować i przygotowywać swoje psy oraz samych siebie na dystans 300 kilometrów.

W 2008 roku zorganizowane również konkurencję na dystansie 400 kilometrów, ale ponieważ tylko jedna osoba wzięła udział i ukończyła ten morderczy wyścig, komitet organizacyjny postanowił nie kontynuować tego dystansu w kolejnych edycjach wyścigów.

W 2010 roku Grzegorz Linda jako pierwszy Polak ukończył szczęśliwie Polar Distans 300 km z czasem 22 godzin i 23 minut!

Bardzo serdecznie gratulujemy :D

KONKURS DŁUGODYSTANSOWY

7-11 marca 2011

Niesamowity wyścig na dystansach 160 i 300 km w bardzo ładnym otoczeniu wspaniałych nagich regionów górskich i lasów. Start i meta znajduje się na kemping w Särna w środku Szwecji. Wyścig jest otwarty dla czystych psów ras: Alaskan Malamute, Psów Grenlandzkich, Samoyedów i Siberian Husky.

Wszyscy uczestnicy muszą mieć rację żywności i sprzętu niezbędnego dla siebie i psów, który jest niezbędny, aby ukończyć wyścig.

Kolejnym utrudnieniem jest brak składów na szlaku, na punktach kontrolnych nie będzie dostępu do wody i słomy, jednocześnie pomoc od innych zawodników podczas wyścigu jest niedozwolona. Tor jest na oznakowanych szlakach wokół Särna.

Pierwszy start jest w poniedziałek 07 marca, a ostatni, kończący w piątek 11 marca o godzinie 12:00.

Przedstawiając historię Polar Distans nie podano nazwisk, ponieważ zbyt dużej ilości osób zawdzięczamy powstanie tego wspaniałego wyścigu i gdybym wymieniając pominęła jakieś nazwisko byłoby to co najmniej nietaktowne.

Porady:

Dla maszerów, którzy mają zamiar uczestniczyć w Polar Distans po raz pierwszy

- ważne jest aby z wyprzedzeniem podjąć decyzję o udziale w zawodach, ponieważ jest do bardzo długi i wręcz morderczy wyścig i wymaga odpowiedniego przygotowania. Ważna jest zarówno kondycja i przygotowanie psów oraz nas samych! Oczywiście nie ma wymogów związanych z przerwami, i tak np. można spokojnie przespać dwie noce pomiędzy dwoma punktami kontrolnymi. Każdy zawodnik dostaje oczywiście harmonogram oraz wskazówki pomagające w różnych sytuacjach, lub informujących jak, kiedy i w jakich ilościach karmić i poić psy. Oczywiście, to my znamy siebie i nasze psy najlepiej J

W odpowiednim czasie przed rozpoczęciem należy skoncentrować się na sprzęcie. Sprawdź,  wszystkie urządzenia, które planujesz wykorzystać. Upewnij się, że badania wszystkiego, co można naprawić, aby wiedzieć, że to działa. Także nauczyć się obsługi wszystkich urządzeń, które można kupić nowy lub pożyczyć, aby wiedzieć, jak go używać prawidłowo. Również nie powinieneś bać się poprosić o pomoc doświadczonych maszerów.

Ważną częścią wyścigach długodystansowych jest umiejętność radzenia sobie w różnych sytuacjach, często w sytuacjach pod presją, zmęczenie i zła pogoda obniża morale.

Co obniża morale jest zmęczenie i złej pogody. Jednym ze sposobów radzenia sobie z presją sytuacji jest praca z pozytywną wizualizacją, stosowana również w innych sportach, polega ona na tym  że widzisz siebie w różnych sytuacjach w których doskonale sobie radzisz mimo zmęczenia.

Więcej na www.polardistans.com